Dzielenie się wiedzą przez jednostki zaangażowane w życie polityczne w kontekście realizacji idei dobra wspólnego w Polsce

Elżbieta Skrzypek; Sylwia Sagan

doi:10.35765/hp.2871

Published : 2025-12-31

Vol. 16 No. 57 (2025)

Sharing knowledge by individuals involved in political life in the context of realizing the idea of the common good

Elżbieta Skrzypek

https://orcid.org/0000-0001-9020-1671

Sylwia Sagan

https://orcid.org/0000-0002-2146-4053

DOI: https://doi.org/10.35765/hp.2871

Section: Thematic Articles

Abstract

RESEARCH OBJECTIVE: To identify and analyse how the common good is understood and to examine the practices, conditions, benefits, and barriers associated with knowledge sharing among individuals involved in political life in Poland (politicians and political scientists).

THE RESEARCH PROBLEM AND METHODS: The research problem concerns understanding how politically engaged individuals perceive the common good and what factors influence their willingness to share knowledge for the benefit of society at large. Methods: A literature review was conducted to achieve the study’s objective. Additionally, quantitative research was carried out using a proprietary survey questionnaire containing 58 questions. Thirty complete responses were selected for analysis.

THE PROCESS OF ARGUMENTATION: Analysis of literature on the concepts of the common good, the political individual (homo politicus), and the nature of knowledge-sharing processes; analysis and description of the collected empirical data.

RESEARCH RESULTS: The common good was defined as natural resources, concern for the common good, and values and ideals. Respondents identified the desire to impart knowledge and the ability to tailor the message to its recipient as the most important factors, while barriers included differing viewpoints, lack of trust, and limited time. The research portrays homo politicus as someone who, on the one hand, recognises the importance of knowledge sharing and its benefits to society, but on the other, is not entirely willing to share it, viewing knowledge as a personal advantage.

CONCLUSIONS, INNOVATIONS, AND RECOMMENDATIONS: There is an awareness of the importance of the common good and knowledge sharing among those involved in political life. Broader adoption of digital transformation solutions and the removal of barriers to knowledge sharing are recommended. Further research is necessary to verify and expand the results obtained and to develop models for effective knowledge sharing in the public sphere.

Keywords

knowledge management ; knowledge sharing ; politician ; common good

Details

References

Indicators

Authors

Download files

PDF (Język Polski)

Zasady cytowania

Altmetric indicators

Licence

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NoDerivatives 4.0 International License.

Authors who publish with this journal agree to the following terms:

Authors retain copyright and grant the journal right of first publication with the work simultaneously licensed under a CC BY-ND licence that allows others to share the work with an acknowledgement of the work's authorship and initial publication in this journal.
Authors are asked to enter into separate, additional contractual arrangements for the non-exclusive distribution of the journal's published version of the work (e.g., post it to an institutional repository or publish it in a book), with an acknowledgement of its initial publication in this journal.

Authors are permitted and encouraged to post their work online (e.g., in institutional repositories or on their website) prior to and during the submission process, as it can lead to productive exchanges, as well as earlier and greater citation of published work (See The Effect of Open Access). We advise to use any of the following reserach society portals:

References

Abzari, M., & Teimouri, H. (2008). The effective factors on knowledge sharing in organizations. The International Journal of Knowledge, Culture and Change Management, 8(2), 105–113. DOI: 10.18848/1447-9524/CGP/v08i02/50530

Babbie, E. (2016). Badania społeczne w praktyce. Warszawa: Wydaw-nictwo Naukowe PWN.

Bethlehem, J. (2010). Selection bias in web surveys. International Statistical Review, 78(2), 161–188. DOI: 10.1111/j.1751-5823.2010.00112.x

Bircham-Connolly, H., Corner, J., & Bowden, S. (2005). An empirical study of the impact of question structure on recipient attitude during knowledge sharing. Electronic Journal of Knowledge Mana-gement, 3(1), 1–10.

Bollier, D. (2014). The Commons. Dobro wspólne dla każdego. Zielonka: Spółdzielnia Socjalna Faktoria.

Bulińska-Stangrecka, H. (2018). Wpływ zaufania opartego na dziele-niu się wiedzą w organizacjach. Studia Ekonomiczne. Zeszyty Na-ukowe Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach, 359, 104–119.

Cheung, K.L., Klooster Ten, P.M., Smit, C., de Vries, H., & Pieter-se, M.E. (2017). The impact of non-response bias due to sampling in public health studies: A comparison of voluntary versus man-datory recruitment in a Dutch national survey on adolescent he-alth. BMC Public Health, 17, 276. DOI: 10.1186/s12889-017-4189-8

Chodubski, A. (2004). Jednostka, naród, państwo. W B. Szumlik & M. Żmigrodzki (Red.), Wprowadzenie do nauki o państwie i polityce (s. 135–180). Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Cu-rie-Skłodowskiej.

Christensen, P.H. (2007). Knowledge sharing: Moving away from the obsession with best practices. Journal of Knowledge Management, 11(1), 36–47. DOI: 10.1108/13673270710728222

Chwaszcz, J., Niewiadomska, I., Fel, S., Wiechetek, M., & Pa-lacz-Chrisidis, A. (2015). Innowacyjne narzędzia do diagnozy poten-cjału readaptacyjnego osób zagrożonych wykluczeniem społecznym, zawodowym. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Dahl, R.A., & Stinebrickner, B. (2007). Współczesna analiza polityczna. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.

Dyduch, W. (2015). Cel i przebieg badań z wykorzystaniem metod ilościowych. W W. Czakon (Red.), Podstawy metodologii badań w naukach o zarządzaniu (s. 306–331). Warszawa: Wolters Kluwer Business.

Fel, S. (2018). Znaczenie społecznych badań empirycznych dla etyki. Na przykładzie sprawiedliwości społecznej. W B. Rydliński, S. Sowiński, & R. Zenderowski (Red.), Wolność. Wieczne wyzwanie (s. 373–381). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe UKSW.

Fel, S. (2021). Dobro wspólne jako wartość i zasada etycz-no-społeczna. Perspektywa katolickiej nauki społecznej. Zeszyty Naukowe KUL, 64(1–2), 121–136.

Fukuyama, F. (2015). Ład polityczny i regres. J. Pyka (Tłum.). Poznań: Dom Wydawniczy Rebis.

Gajdecka-Majka, M. (2021). Idea dobra wspólnego w oświacie. Zarys problematyki. Studia Elbląskie, 22, 551–563.

Gawłowski, R., & Markowski, K. (2025). Organizacja i zarządzanie w administracji publicznej. Warszawa: C.H. Beck Sp. z o.o.

George, D., & Mallery, P. (2016). IBM SPSS Statistics 23 step by step: A simple guide and reference. New York: Routledge. DOI: 10.4324/9781315545899

Gilmour, P., Coffey, B., & O’Toole, K. (2015). Trust and knowledge exchange in coastal settings. Australian Journal of Maritime & Ocean Affairs, 7(1), 66–74. DOI: 10.1080/18366503.2015.1014013

Gupta, A.K., & Govindarajan, V. (2000). Knowledge management’s social dimension: Lessons from Nucor Steel. MIT Sloan Manage-ment Review, 42(1), 71–80.

Hinkin, T.R., Tracey, J.B., & Enz, C.A. (1997). Scale construction: Developing reliable and valid measurement instruments. Journal of Hospitality & Tourism Research, 21(1), 100–120. DOI: 10.1177/109634809702100108

Ioannou, I., & Serafeim, G. (2011). The consequences of mandatory corporate sustainability reporting. Harvard Business School Wor-king Paper, 11-100, 1–49. DOI: 10.2139/ssrn.1799589

Jastrzębska, E. (2016). Ewolucja społecznej odpowiedzialności w Polsce. Kwartalnik Kolegium Ekonomiczno-Społecznego. Studia i Prace, 4(4), 85–101. DOI: 10.33119/KKESSiP.2016.4.4

Jemielniak, D., & Koźmiński, A.K. (Red.) (2008). Zarządzanie wiedzą. Warszawa: Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne.

Karwat, M. (2000). Racjonalność myślenia i działania w polityce. W L.W. Zacher (Red.), Racjonalność myślenia, decydowania i działania. Problemy stare i nowe (s. 233–246). Warszawa: Wyższa Szkoła Przedsiębiorczości i Zarządzania im. Leona Koźmińskie-go.

Keplinger, A. (2016). Organizacyjne zachowania obywateli w perspektywie badań. Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomiczne-go we Wrocławiu, 430, 117–126. DOI: 10.15611/pn.2016.430.10

Klimas, P. (2021). Skale pomiaru: konstrukcja i walidacja skal no-wych versus weryfikacja i adaptacja skal replikowanych. W Ł. Sułkowski, R. Lenart-Gansiniec, & K. Kolasińska-Morawska (Red.), Metody badań ilościowych w zarządzaniu (s. 123–160). Łódź: Społeczna Akademia Nauk.

Korzeniowski, K. (1999). Autorytaryzm i jego psychopolityczne kon-sekwencje. W K. Skarżyńska (Red.), Psychologia polityczna (s. 73–94). Poznań: Wydawnictwo Zysk i S-ka.

Krąpiec, M.A. (2001). Dobro wspólne. W Powszechna Encyklopedia Filozofii. T. 2 (s. 557–562). Lublin: Polskie Towarzystwo Tomasza z Akwinu.

Kwiatek, B., & Skóra, A. (2025). Aplikacja mObywatel. Komentarz. Warszawa: Wydawnictwo Wolters Kluwer Polska.

Lenkiewicz, T. (2015). Homo politicus jako podmiot życia kulturo-wo-cywilizacyjnego. Studia Gdańskie. Wizje i Rzeczywistość, 12, 287–294.

Likert, R. (1932). A technique for the measurement of attitudes. Ar-chives of Psychology, 22(140), 5–55.

Lipset, S.M. (1995). Homo politicus. Społeczne podstawy polityki. War-szawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Machalska, M. (2011). Digital learning. Od e-learningu do dzielenia się wiedzą. Warszawa: Difin.

Młynarska-Sobaczewska, A. (2009). Dobro wspólne jako kategoria normatywna. Acta Universitatis Lodziensis. Folia Iuridica, 69, 61–72.

Muneer, S., Iqbal, J., Khan, R., & Long, C.S. (2014). An Incorporated Structure of Perceived Organizational Support, Knowled-ge-Sharing Behavior, Organizational Trust and Organizational Commitment: A Strategic Knowledge Management Approach. Pakistan Journal of Commerce and Social Science, 8(1), 42–57.

Piechowiak, M. (2012). Dobro wspólne jako fundament polskiego po-rządku konstytucyjnego. Warszawa: Trybunał Konstytucyjny.

Piechowiak, M. (2023). O dwóch koncepcjach dobra wspólnego. Roczniki Administracji i Prawa, 23, 155–166.

Piwowarski, A. (1993). ABC katolickiej nauki społecznej. Pelplin: Wy-dawnictwo Diecezjalne.

Probst, G., Raub, S., & Romhardt, K. (2002). Zarządzanie wiedzą w organizacji. Kraków: Oficyna Ekonomiczna.

Remele, K. (2020). Wessen Wohl? Welche Gemeinschaft? Für eine postanthropozentrische Ausweitung des Gemeinwohlverständ-nisses. W M. Heimbach-Steins, A. Rauscher, & F.-J. Bormann (Red.), Globales Gemeinwohl. Sozialwissenschaftliche und sozia-lethische Analysen (s. 163–174). Paderborn: Brill–Ferdinand Schöningh.

Skrzypek, A. (2019). Doskonalenie i dojrzałość organizacji. Toruń: To-warzystwo Naukowe Organizacji i Kierownictwa (TNOiK).

Skrzypek, E. (2012). Efektywność i jakość w organizacji. Problemy Jakości, 44(4), 4–9.

Skrzypek, E. (2025). Zarządzanie wiedzą. Stan obecny i wyzwania przy-szłości. Kalisz: Wydawnictwo Uniwersytetu Kaliskiego.

Skrzypek, E. (Red.) (2010). Etyczne aspekty zarządzania w warunkach nowej gospodarki. Lublin: Wydawnictwo UMCS.

Skrzypek, E., & Sagan, S. (2024). Dzielenie się wiedzą i transfer wie-dzy we współczesnej organizacji. Problemy Jakości, 56(3), 2–10. DOI: 10.15199/46.2024.3.1

Sobkowiak, L. (2004). Homo politicus. W A. Antoszewski & R. Her-but (Red.), Leksykon politologii (s. 130–131). Wrocław: Wydaw-nictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.

Strzeszewski, C. (1994). Katolicka nauka społeczna. Lublin: Wydaw-nictwo KUL.

Sulmasy, D.P. (2001). Four basic notions of the common good. St. John’s Law Review, 75(2), 303–310.

Świderska, J., Puchalska, M., Grzegorczyk, M., Szałek, Z., Nadolna, N., Andryszkiewicz, M., Jastrzębska, M., Szabłowski, P., & Śmi-grodzka, M. (2023). Próby w badaniach psychologicznych – wnioski i rekomendacje płynące z przeglądu literatury. Przegląd Psychologiczny – The Review of Psychology, 66(3), 35–56. DOI: 10.31648/przegldpsychologiczny.9230

Szymczak, J. (2004). Odkrywanie wartości. Z problematyki socjologicz-no-aksjologicznej. Warszawa: Polihymnia.

Utz, A.F. (1998). Ethik des Gemeinwohls. Gesammelte Aufsätze 1983-1997. Paderborn: Ferdinand Schöningh.

von Nell-Breuning, O. (1954). Gemeingut, Gemeinwohl. W O. von Nell-Breuning & H. Sacher (Red.), Wörterbuch der Politik. T. 1: Zur christlichen Gesellschaftslehre (s. 123–126). Freiburg: Herder.

Wódka, W. (2015). Między moralnością kamieni a prawami człowieka. Lublin: Wydawnictwo KUL.

Wojciszke, B. (2015). Psychologia społeczna. Warszawa: Wydawnic-two Scholar.

Wolska, G. (2013). Corporate social responsibility in Poland: Theory and practice. Journal of International Studies, 6(2), 45–53. DOI: 10.14254/2071-8330.2013/6-2/4

Wrzoszczyk, M. (2018). Edukacja jako dobro wspólne czy też dobro publiczne. Konteksty znaczeń. Ogrody Nauk i Sztuk, 8, 87–102. DOI: 10.15503/onis2018.33.39

Wulsdorf, H. (2005). Nachhaltigkeit. Ein christlicher Grundauftrag in einer globalisierten Welt. Regensburg: Friedrich Pustet.

Zamelski, P. (2014). Równowaga praw i obowiązków implikacją zasady dobra wspólnego. Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL.

Zamelski, P. (2025). Integracja polityki i prawa na rzecz dobra wspólnego. Horyzonty Polityki, 10(56), 25–42.

Zieliński, E. (2020). Zagadnienia administracji publicznej w Polsce. Warszawa: Wydawnictwo ASPRA-JR.

Total abstract views : 239

PDF Downloads : 149