Abstrakt

CEL NAUKOWY: Identyfikacja i analiza sposobu rozumienia dobra wspólnego oraz zbadanie praktyk, uwarunkowań, korzyści i barier związanych z dzieleniem się wiedzą wśród osób zaangażowanych w życie polityczne w Polsce (polityków i politologów).

PROBLEM I METODY BADAWCZE: Problem badawczy obejmuje rozeznanie, jak osoby zaangażowane w życie polityczne rozumieją dobro wspólne oraz jakie czynniki wpływają na ich gotowość do dzielenia się wiedzą dla dobra ogółu społeczeństwa. Metody: metoda analizy i krytyki piśmiennictwa i źródeł obejmuje badania literaturowe umożliwiające realizację celu pracy, ponadto przeprowadzono badania ilościowe. Wykorzystano autorski kwestionariusz ankiety, zawierający 58 pytań. Do analizy zakwalifikowano 30 kompletnych odpowiedzi.

PROCES WYWODU: Analiza literatury dotyczącej idei dobra wspólnego, człowieka politycznego oraz istoty procesu dzielenia się wiedzą, analiza i opis zebranych danych empirycznych.

WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Dobro wspólne definiowane było jako: zasoby naturalne, dbanie o interes ogółu oraz wartość i ideał. Badani za najważniejsze uznali chęć przekazywania wiedzy oraz umiejętność dostosowania przekazu do jego odbiorcy, a do barier zaliczyli: różne punkty widzenia, brak zaufania, brak czasu. Z badań wyłania się obraz homo politicus, który z jednej strony wskazuje na duże znaczenie i chęć dzielenia się wiedzą oraz korzyści dla społeczeństwa, a z drugiej nie jest w pełni chętny do dzielenia się nią, traktując wiedzę jako swoją przewagę.

WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Istnieje świadomość znaczenia dobra wspólnego i dzielenia się wiedzą wśród ludzi zaangażowanych w życie polityczne. Potrzeba szerszego wykorzystania rozwiązań transformacji cyfrowej i likwidacji barier utrudniających dzielenie się wiedzą. Konieczne jest przeprowadzenie dalszych badań w celu weryfikacji i rozszerzenia uzyskanych wyników oraz opracowania modeli efektywnego dzielenia się wiedzą w sferze publicznej.