CEL NAUKOWY: Tekst podejmuje problem zapoznania przez współczesną polską lewicę jej unikalnych XX-wiecznych źródeł ideowych jako jednego z hipotetycznych źródeł jej politycznej słabości.
PROBLEM I METODY BADAWCZE: Problemem badawczym tekstu jest ideowy fenomen polskiej lewicy rewizjonistycznej drugiej połowy XX w. Analizie poddane zostają wybrane koncepcje polityczne i społeczne Jacka Kuronia i Jana Strzeleckiego. W analizie zastosowano teoretyczną perspektywę antropologii politycznej.
PROCES WYWODU: Odnośnie do myśli Jacka Kuronia analizie poddana zostaje jego koncepcja samoorganizacji społecznej z jej wymiarem krytycznym wobec realnego socjalizmu, ale też wobec niektórych mechanizmów masowej demokracji. W przypadku myśli Jana Strzeleckiego analiza koncentruje się na próbie rekonstrukcji jego etyki politycznej.
WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Przeprowadzona analiza odsłania nie tylko humanistyczny, ale także personalistyczny wymiar myśli społecznej Kuronia i Strzeleckiego. Jego przejawy to: akcentowanie godności człowieka jako podmiotu procesu społecznego, dystans i nieufność wobec mechanizmów świata polityki czy propozycja swego rodzaju świeckiej transcendencji, otwartej także na doświadczenie metafizyczne.
WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: XX-wieczna polska myśl polityczna pozostaje ważnym, zapomnianym i niewykorzystanym rezerwuarem współczesnej polskiej polityki. Jedną z przyczyn może być dysfunkcjonalny kształt współczesnego polskiego konfliktu politycznego.
lewica ; polska polityka ; antropologia polityczna ; Jacek Kuroń ; Jan Strzelecki