Pół wieku mija od ukazania się Podstaw nowożytnej myśli politycznej Quentina Skinnera i Momentu Makiawela J.G.A Pococka, dwóch publikacji, które stały się klasycznymi tekstami kontekstualnego podejścia do historii myśli politycznej. Dziś nie da się już badać myśli politycznej ignorując jej szeroki kontekst kulturalny, intelektualny, językowy, polityczny i społeczny. Dzięki szkole z Cambridge, ale też dzięki pracom odwołującym się do semantyki historycznej (historii pojęć) dziś lepiej rozumiemy nierozdzielny splot tych kontekstów, który wymusza wyjście poza samo badanie wielkich tekstów i wielkich autorów filozofii politycznej. Numer tematyczny „Horyzontów Polityki” stawia pytanie, na ile badacze polscy - i szerzej środkowoeuropejscy - korzystali dotąd i mogą skorzystać z inspiracji kontekstualnego podejścia do historii myśli politycznej.
Skinner pisał, że „samo życie polityczne wyznacza główne problemy podejmowane przez teoretyków polityki, sprawiając, że pewien zakres zagadnień wydaje się problematyczny, a odpowiadający mu zakres pytań przekształca się w wiodące tematy debat”. Czy radykalnie odmienne od zachodniego życie polityczne Rzeczypospolitej i jej sąsiadów, przynajmniej w epoce nowożytnej, oznacza małą użyteczność prac szkoły z Cambridge dla zrozumienia dziedzictwa polskiej i środkowoeuropejskiej myśli politycznej? Czy może przeciwnie, narzędzia wypracowane na gruncie badań myśli Półwyspu Apenińskiego i Wysp Brytyjskich mają potencjał nowego odczytania autorów z Europy Środkowo-Wschodniej? Czy małe jak dotąd wśród polskich badaczy zainteresowanie podejściem kontekstualnym wynika z niesłabnącej dominacji na polskich uniwersytetach historii politycznej i paradygmatu historii narodowej? Na ile, w kontekście specyfiki dziejów krajów Europy Środkowo-Wschodniej, przewagę nad szkołą z Cambridge mają podejścia silniej wiążące myślenie o polityce z jego kontekstem społeczno-ekonomicznym, np. Begriffsgeschichte?
Do dyskusji wokół tych pytań chcemy zaprosić historyków, politologów i wszystkich badaczy myśli politycznej, zarówno poczuwających się do związków z kontekstualnym podejściem do historii myśli politycznej, jak i krytyków szkoły z Cambridge i historii pojęć.