CEL NAUKOWY: Podstawowym celem tego artykułu jest ocena zgodności koncepcji wielkiej strategii (grand strategy) z ideą społeczeństwa otwartego. Wnioski z rozważań zostaną odniesione do sporów w debacie publicznej na temat wielkiej strategii Polski.
PROBLEM I METODY BADAWCZE: Metodą pracy jest analiza problemu zakorzeniona w metafilozoficznym oraz metodologicznym podejściu implikowanym przez krytyczny racjonalizm Poppera. Zostanie również użyta metoda komparatystyczna do porównania cząstkowego podejścia do reformy społecznej z ideą wielkiej strategii.
PROCES WYWODU: Na początku zostaną pokrótce przywołane cechy charakterystyczne społeczeństw otwartych w ujęciu Karla R. Poppera. Następnie rozważania przybliżą wieloznaczny termin „wielka strategia”. Te dociekania umożliwią porównanie tych dwóch koncepcji i wypełnienie celu pracy. Wnioski z rozważań zostaną odniesione do sporów dotyczących wielkiej strategii Polski.
WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Wielka strategia zasadniczo nie przeczy cząstkowemu podejściu do reformy społecznej, a tym samym kluczowym ideom społeczeństwa otwartego, jednak w gruncie rzeczy są to kategorie różne, ponieważ pierwsza może ograniczać się do pragmatycznego planu polityki zagranicznej, podczas gdy druga jest ugruntowana aksjologicznie, gdyż drogą prób i błędów dąży do reformy społecznej mającej na celu minimalizację cierpień jednostek.
WNIOSKI, INNOWACJE I REKOMENDACJE: Termin „wielka strategia” jest wieloznaczny, a przez to jego wartość wydaje się wątpliwa. Ponadto stwarza pewne zagrożenia, ponieważ może legitymizować utopijne projekty społeczne. W związku z tym zaproponowano alternatywne podejście do reformy społecznej – inżynierię cząstkową.
społeczeństwo otwarte ; inżynieria cząstkowa ; wielka strategia ; Karl R. Popper ; Jacek Bartosiak
Zasady cytowania
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Uwagi dotyczące praw autorskich
Autorzy publikujący w tym czasopiśmie wyrażają zgodę na następując warunki:
Wyraża się zgodę i zachęca autorów do publikacji ich tekstu w Internecie (np. w repozytorium instytucji lub na jej stronie internetowej) przed lub podczas procesu składania tekstu jako, że może to prowadzić do korzystnych wymian oraz wcześniejszego i większego cytowania opublikowanego tekstu (Patrz The Effect of Open Access). Zalecamy wykorzystanie dowolnego portalu stowarzyszeń badawczych z niżej wymienionych: