Cel naukowy: Celem artykułu jest analityczne wyróżnienie specyficznego poziomu ładu publicznego, jakim jest poziom strategiczny.
Problem i metody badawcze: Autorzy analizują narracje dotyczące polskiej przestrzeni publicznej w trzech wybranych okresach historycznych. Wobec każdego z nich zgłaszają pytanie o racje, dla których jedne procesy były waloryzowane pozytywnie, a inne negatywnie. Eksplorują wymiar metanarracyjny, posiłkując się przykładami z historii oraz filozofii politycznej.
Proces wywodu: Wywód koncentruje się na podmiotowym aspekcie problemu, tj. ludzkich umysłach przyjmujących za własne aksjomaty, które należałoby raczej traktować jako zaledwie mody lub stereotypy. Podkreśla się łatwość, z jaką uczestnicy życia publicznego przyjmują postawę zależności i mimikry, zabiegając bardziej o status w ramach bieżących konfiguracji międzyludzkich oraz międzynarodowych niż o formowanie własnej tożsamości. Autorzy dowodzą potrzeby wyróżnienia poziomu analizy, który określają mianem strategicznego. Swój postulat konfrontują z funkcjonującymi współcześnie alternatywnymi formułami wyjaśniania ładu publicznego.
Wyniki analizy naukowej: Wyróżnienie trzeciego poziomu analizy życia publicznego, odrębnego od dychotomicznego podziału na rządzących i rządzonych, daje szansę na pełniejszą eksplorację i rozumienie procesów politycznych.
Wnioski, innowacje, rekomendacje: Dbałość o świadomość strategiczną w analizie politologicznej prowadzi do stawiania dalszych, fundamentalnych pytań o: racje dla przyjmowania aksjomatów w analizie politycznej, skutki politycznych wyborów instytucjonalnych i indywidualnych w zakresie statusu i przynależności, sprawczości i decyzyjności jako przeciwieństwa determinizmu, fatalizmu oraz tzw. imposybilizmu.
strategia ; imposybilizm ; determinizm ; status
Zasady cytowania
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Uwagi dotyczące praw autorskich
Autorzy publikujący w tym czasopiśmie wyrażają zgodę na następując warunki:
Wyraża się zgodę i zachęca autorów do publikacji ich tekstu w Internecie (np. w repozytorium instytucji lub na jej stronie internetowej) przed lub podczas procesu składania tekstu jako, że może to prowadzić do korzystnych wymian oraz wcześniejszego i większego cytowania opublikowanego tekstu (Patrz The Effect of Open Access). Zalecamy wykorzystanie dowolnego portalu stowarzyszeń badawczych z niżej wymienionych: